مقدمه: مطالعات نشان داده اند که اکسیژن مصرفی بیشینه به عنوان اندازه ای مرجع برای بیان آمادگی قلبی تنفسی و با هدف بررسی میزان فعالیت بدنی ارتباط زیادی با اندازه های ترکیب بدنی دارد. هدف اصلی این مطالعه بررسی ارتباط بین آمادگی قلبی تنفسی با اندازه های تر کیب بدنی در اعضای هیأت علمی دانشگاه اصفهان بود.
روش ها: در یک مطالعه ی مقطعی، تعداد 224 نفر (178 نفر مرد و 46 نفر زن) عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان سنین 65-30 سال بر اساس نمره‌های درصدی اکسیژن مصرفی بیشینه ی بر آورده شده از طریق آزمون بدون تمرین بر اساس سن و جنس، به سه دسته ی آمادگی قلبی تنفسی پایین، متوسط و بالا طبقه‌بندی شدند. متغیرهای مورد اندازه‌گیری شامل؛ سن، قد وزن اندازه‌های ترکیب بدنی بود. در نهایت داده های حاصل با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس، تعقیبی شفه و ضریب همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین اندازه‌های پیکرسنجی بر اساس طبقات آمادگی قلبی تنفسی در هر دو گروه مردان و زنان متفاوت بود (05/0p ≤). همچنین، بین اکسیژن مصرفی بیشینه و نشانه های ترکیب بدنی، و آمادگی قلبی تنفسی در هر دو گروه ارتباط معناداری مشاهده شد (05/0p<).
نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان دادکه میانگین نمرات آمادگی قلبی تنفسی (vo2max) اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان براساس قد و وزن تفاوت معنادری وجود ندارد(p>0/05)..همچنین یافته ها نشان داد که میانگین نمرات آمادگی قلبی تنفسی (vo2max) اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان براساس سن و توده بدنی تفاوت معناداری وجود دارد.